וּלְאֶבְיָתָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אָמַ֣ר הַמֶּ֗לֶךְ עֲנָתֹת֙ לֵ֣ךְ עַל־שָׂדֶ֔יךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ מָ֖וֶת אָ֑תָּה וּבַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה לֹ֣א אֲמִיתֶ֗ךָ כִּֽי־נָשָׂ֜אתָ אֶת־אֲר֨וֹן אֲדֹנָ֤י יְהֹוִה֙ לִפְנֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וְכִ֣י הִתְעַנִּ֔יתָ בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְעַנָּ֖ה אָבִֽי׃
און צו אבֿיתר דעם כּהן האָט דער מלך געזאָגט: גײ קײן ענָתות צו דײַנע פֿעלדער, װאָרום דעם טױט ביסטו װערט, אָבער הײַנטיקן טאָג װעל איך דיך ניט טײטן, װײַל דו האָסט געטראָגן דעם אָרון פֿון גאָט דעם האַר פֿון מײַן פֿאָטער דָוִדן, און װײַל דו האָסט זיך געפּלאָגט אין אַלץ װאָס מײַן פֿאָטער האָט זיך געפּלאָגט.
Rashi
For you are deserving of death. Because you rebelled against the kingdom of my father when you were with Adoniyahu, to appoint him king without his [i.e., my father’s] knowledge.
Rashi
Because you carried the Ark. When my father was escaping from Avsholom.
Rashi
And because you suffered. With him in that very same affliction, as it is stated, “for they said, ‘the people are hungry and weary and thirsty; in the wilderness.’”13II Shmuel 17:29.